تو شهروند منی شهر عشق من تن توست

قوام کشور من چشم های روشن توست

نشسته یوسف تقدیر من در این زندان

برای فتح تو محتاج خواب دیدن توست

بیا که بارش من بیش از این خطر نکند

شکسته کشتی من در تب پریدن توست

قبول کن که جهان هم به بودنت بند است

تمام فلسفه آغازش از شکفتن توست

طلای شعر چه ارزد در این فراوانی

«تمام شهر خریدار قلب آهن توست»*

* این مصرع را از علیرضا بدیع وام گرفته ام