چشمانت زیباست

و زیباتر از آن

دنیایی که برایم ساخته اند

 حکایت زیبایی ست

سخنانی که

بر شیشه مات پنجره هایی نوشتم

که غبار نبودنت را

بر خود داشتند

و زیبا تر از آن

دلی که

نبودنت را

بهانه ی غزلی کرد

که آخرین غزل شاعر در شب مرگ

لقب یافت

قهوه هايت

بوي شيريني گرفته

شايد

نگاهت را

در فنجان ريخته اي